O przyjaźni i relacjach
-
„Kubuś” – seria, która wspiera dzieci w codziennych wyzwaniach.
Codzienność potrafi zaskoczyć bardziej, niż nam się wydaje. To, co dla dorosłych jest zwyczajnym elementem dnia, dla przedszkolaka może okazać się prawdziwym wyzwaniem. I właśnie dlatego tak cenię książki, które nie opowiadają wyłącznie o wielkich zmianach czy przełomowych momentach, ale pomagają dzieciom oswoić to, co wydarza się każdego dnia. Taka właśnie jest seria „Kubuś” autorstwa Jakuba Tylmana. Ciepła, bezpieczna i bliska dziecięcemu światu. To krótkie opowiadania o sytuacjach, które prędzej czy później spotkają większość przedszkolaków. Nie moralizują i nie zasypują dziecka nadmiarem emocji. Zamiast tego pokazują, że z codziennymi wyzwaniami można sobie poradzić, zwłaszcza gdy obok jest ktoś, kto wysłucha i porozmawia. Trzy zwyczajne historie, które niosą ważne przesłanie W…
-
„Saga z ulicy Słonecznikowej” – właśnie takie opowiadania chcą czytać dzieci.
„Saga z ulicy Słonecznikowej” to dokładnie takie książki, jakich – moim zdaniem – brakuje dzieciakom w Polsce. I choć powoli zaczynają pojawiać się tytuły, które nie tłumaczą dzieciom świata wprost, tylko dają im przestrzeń do własnych obserwacji i wyciągania wniosków, nadal uważam, że jest ich zdecydowanie za mało. Nie chcę jednak, żeby zabrzmiało to jak narzekanie na książki o bardziej „poradnikowym” charakterze albo takie, które wprost objaśniają różne sytuacje. One również są potrzebne. Wciąż brakuje nam jednak opowieści, które w autentyczny i przemyślany sposób pokazują dziecięcą perspektywę. Które mówią o emocjach, ale nie wskazują na nie palcem. Wspierają dzieci w nowych doświadczeniach, ale nie podają gotowych rozwiązań. Pozwalają przeżyć coś…
-
„Chmurka i Burza” – łagodna seria dla przedszkolaków. Recenzja nowych tytułów.
Wcale się nie dziwię, że seria „Chmurka i Burza” powiększyła się o dwa tytuły. Do wcześniejszych części („Chmurka i Burza pieką ciasto” i „Chmurka i Burza chcą się bawić”) dołączyły właśnie „Chmurka i Burza uczą się pływać” i „Chmurka i Burza nie mówią prawdy”. A to jeszcze nie wszystko – serię uzupełniają książki aktywnościowe „Zagadki na cztery łapki”. Brzmi zachęcająco, prawda? To mogą być idealne książki na wakacyjne wyjazdy. Za co dzieci pokochały „Chmurkę i Burzę”? O czym są najnowsze części? „Chmurka i Burza uczą się pływać” to opowieść nie tylko o nauce pływania, ale przede wszystkim o emocjach, jakie to doświadczenie może wywoływać. Chmurka jest podekscytowana, radosna i pełna ciekawości.…
-
Czy konie da się lubić? Natasza Socha – piękna opowieść o wakacjach, przyjaźni i zwolnieniu tempa
Nie każda bohaterka dziecięcej książki od razu zdobywa sympatię czytelnika. Lena zdecydowanie nie jest wzorową uczennicą ani grzeczną dziewczynką, która zawsze postępuje właściwie. I właśnie dlatego tak dobrze się o niej czyta. W „Czy konie da się lubić?” Natasza Socha stworzyła postać pełną energii, pomysłów i dziecięcej przekory, której wakacje zmienią się w coś znacznie więcej niż tylko letni wyjazd. Dwunastoletnia Lena kończy rok szkolny z przytupem. Po jednym ze swoich niezbyt rozsądnych pomysłów trafia na dwa miesiące do ciotki Zuzy mieszkającej na wsi. Dla dziewczynki przyzwyczajonej do miejskiego życia nie brzmi to jak wymarzone wakacje. Nie ma tu galerii handlowych, nie ma wielu rozrywek, nie ma nawet zasięgu. Jest za to…
-
„Nie musisz być grzeczny. O odpowiedzialności – z różnych stron” – książka polecana przez psychologów dziecięcych w całej Polsce
Mam wrażenie, że odpowiedzialność to jedno z tych słów, które przez lata zdążyły obrosnąć niezbyt przyjemnymi skojarzeniami. Kojarzy nam się z obowiązkami, konsekwencjami, błędami, które trzeba naprawiać, albo z ciężarem, który po prostu trzeba dźwigać. Dlatego bardzo spodobało mi się spojrzenie, jakie proponuje Aleksandra Srokowska-Ziółkowska w książce „Nie musisz być grzeczny. O odpowiedzialności – z różnych stron”. To już trzeci tom serii i po raz kolejny autorka bierze na warsztat temat, który wydaje się oczywisty tylko do momentu, gdy zaczniemy przyglądać mu się bliżej. Czytając tę książkę, miałam zresztą wrażenie, że jest ona skierowana nie tylko do dzieci. A może nawet przede wszystkim do nas, dorosłych. Bo przecież większość z…
-
„Basia. Wielka księga zmysłów”. Dlaczego warto ją czytać z dzieckiem?
Są takie książki, które zaskakują mnie już od pierwszych stron. Książki, po których spodziewam się jednego, a dostaję znacznie więcej. Tak właśnie było w przypadku książki „Basia. Wielka Księga Zmysłów”. I chyba właśnie dlatego jest to jedna z moich ulubionych części z serii Wielkich Ksiąg. Bo choć tytuł sugeruje, że będzie to przede wszystkim książka o zmysłach, o wzroku, słuchu, smaku czy dotyku, to w rzeczywistości dostajemy znacznie szerszą, głębszą i bardziej poruszającą opowieść. To nie jest zbiór edukacyjnych ciekawostek o tym, jakie zmysły posiada człowiek i do czego one służą. To przede wszystkim książka o ludziach. O różnicach między nami. O tym, że każdy z nas doświadcza świata trochę…
-
„Podręcznik dla Superbohaterów. Część 11: Superzłoczyńcy” – 10 powodów, dla których dzieci kochają tę serię.
Fajnie jest czytać o superbohaterach, towarzyszyć im w niezwykłych przygodach, odkrywać ich nadnaturalne moce i obserwować walkę dobra ze złem. Jeszcze lepiej jednak, gdy pod maską superbohatera kryje się ktoś, kogo naprawdę można zrozumieć. Kto odzwierciedla nasze potrzeby, obawy, wątpliwości albo lęki. Gdy fantastyczne przygody mają odbicie w zwyczajnej rzeczywistości, która jest dobrze znana młodym czytelnikom. „Podręcznik dla Superbohaterów” jest właśnie taką serią, która w fantastycznej, komiksowej formie zamyka opowieść o odkrywaniu w sobie odwagi, o podejmowaniu decyzji i przeciwstawianiu się złu. Dlaczego dzieci kochają tę serię? Gdy usłyszałam o premierze jedenastego tomu, pomyślałam, że sukces tej serii nie może wynikać wyłącznie z dobrego marketingu czy sentymentu czytelników. Za jej…
-
„Tolek i Ciociulka” – książka o wyjątkowej relacji dziecka z ciocią.
Literatura dziecięca ma swoich stałych bywalców. Mama jest. Tata jest. Babcia jest obowiązkowo, najlepiej z szarlotką. Dziadek też się pojawi, zwykle z narzędziami albo historią z dawnych czasów. A ciocia? Ciocia najczęściej przemknie gdzieś bokiem, pomacha ręką i zniknie za kulisami. A przecież każdy zna taką ciocię, która dla dziecka jest kimś znacznie więcej niż tylko krewną z rodzinnego drzewa genealogicznego albo koleżanką mamy. Kimś pomiędzy przyjaciółką, wspólniczką w szalonych pomysłach i osobą, której można powiedzieć rzeczy, których czasem nie mówi się nawet rodzicom. Książka o pięknej relacji z ulubioną ciocią Właśnie dlatego „Tolek i Ciociulka” Moniki Korobowicz tak bardzo mnie ujęła. Bo zamiast kolejnej historii o relacji dziecka z…
-
„Ninja księżniczki. Różowa masakra”- książka, która świetnie rozprawia się ze stereotypami.
Chyba jeszcze nigdy nie trafiłam na książkę, która ze stereotypami rozprawiałaby się w tak błyskotliwy, zabawny i absolutnie nienachalny sposób. „Ninja Księżniczki. Różowa Masakra” Agaty Komosy-Styczeń to fantastyczna propozycja dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym — zarówno dla dziewczynek, jak i dla chłopców. I to naprawdę chcę mocno podkreślić: dla chłopców także. Bo to właśnie oni równie mocno potrzebują historii pokazujących, że nie istnieją „dziewczyńskie” i „chłopięce” kolory, zainteresowania czy ubrania. Główną bohaterką jest Lotka, która razem z Zuzią i Elą tworzą ekipę superksiężniczek ninja. Ela kocha wszystko, co księżniczkowe, Lotce natomiast bliżej do tematów wojowników ninja. We trzy jednak uwielbiają zagadki, akcję i odrobinę chaosu, więc kompromis jest prosty i…
-
„Felusia” – najlepsza seria dla młodszych przedszkolaków
Serii dla młodszych przedszkolaków, które z taką czułością i uważnością pochylają się nad dziecięcym światem, wciąż nie ma wcale tak wiele. Dlatego „Felusia” Katarzyny Wasilkowskiej, z przepięknymi ilustracjami Jony Jung, wydana przez wydawnictwo Bajka, od razu zwraca uwagę. I to nie krzykliwymi pomysłami czy próbą zabawiania za wszelką cenę, ale czymś znacznie cenniejszym — spokojem, łagodnością i ogromnym szacunkiem do dziecięcej perspektywy. „Felusia” rozumie świat najmłodszych To seria, która naprawdę rozumie małego człowieka. Rozumie jego tempo, jego emocje, jego zachwyty i sposób patrzenia na świat. Tutaj jest czas. Czas na to, żeby zatrzymać się przy dziurze w płocie i zastanawiać, kto jest po drugiej stronie. Krasnoludki? A może jednak ktoś…
