6+
-
„Kurze Wzgórze. Na ratunek zamarzniętym wiewiórkom” – recenzja zwariowanego komiksu dla dzieci.
Wyobraź sobie najbardziej zwariowaną, absurdalną i komiczną przygodę, jaką można by opowiedzieć dzieciom. Niech bohaterami będą nie tylko ludzie, ale przede wszystkim gadające zwierzaki. Niech każde z nich ma inny temperament, zainteresowania i przywary. A do tego jeszcze… Dobra, sorry. I tak nie wyobrazisz sobie nawet połowy tego, co zmalowała i spisała Beccy Blake w komiksach „Kurze Wzgórze”. Chyba że czytałaś już pierwszą część serii – „Kaktus zombie atakuje”. Ale wiesz co? Drugi tom jest według mnie jeszcze lepszy! Tak, to naprawdę możliwe. „Kurze Wzgórze” to już seria, a ja po dwóch tomach przebieram nogami w oczekiwaniu na trzecią część. Mam nadzieję, że Beccy Blake już pracuje nad kolejnymi przygodami…
-
„Polska z dzieckiem. Niezwykłe pomysły na rodzinne podróże” – recenzja książki.
Parę dni temu wpadła mi do głowy ciekawa myśl dotycząca planowania. Otóż są ludzie, jak mój mąż, którzy umieją w organizowanie i planowanie. I są ludzie, jak ja, którzy od zawsze planują, że będą planować (czyt. kupują planery i kalendarze, a potem zapisują co najwyżej dwie pierwsze strony). A potem w ręce wpadła mi książka „Polska z dzieckiem. Niezwykłe pomysły na rodzinne podróże”, którą pokochają zarówno mistrzowie planowania rodzinnych wyjazdów, jak i ci, na których wyjazdy spadają spontanicznie i chaotycznie. Jak to możliwe? Już wyjaśniam. Mikołaj Gospodarek – fotograf, dziennikarz, podróżnik – zaprasza do odkrywania Polski z perspektywy innej niż ta, do której zdążyła przyzwyczaić już nas większość przewodników. Z…
-
„Wielkie przygody jedzonka. Z buzi do żołądka (i dalej)” – książka, po której dzieci inaczej patrzą na jedzenie
To jest właśnie ta książka, która sprawia, że zwykła kanapka na śniadanie przestaje być po prostu kanapką. Bo nagle, zamiast kolejnego kęsa, dziecko widzi początek wielkiej wyprawy. Takiej z przystankami, bohaterami, niespodziankami i całą masą rzeczy, które dzieją się tuż za zębami. I właśnie za to lubię takie książki. Za to, że potrafią wziąć temat, który na pierwszy rzut oka pachnie szkolnym podręcznikiem, i zrobić z niego historię, od której naprawdę trudno się oderwać. Bo prawda jest taka, że dzieci wcale nie marzą o wykładzie z układu pokarmowego. Po prostu chcą wiedzieć, gdzie znika kanapka. Dlaczego brzuch burczy. Po co jest ślina. I co właściwie dzieje się z jedzeniem, kiedy…
-
„Kubuś i Przyjaciele. Wielkie małe rzeczy. Opowiastki o świecie wokół nas” – recenzja książki dla dzieci
„Wielkie małe rzeczy. Opowiastki o świecie wokół nas” to przeurocza książka i jednocześnie wyjątkowy zbiór krótkich opowiadań, wierszyków i mruczanek z Kubusiem Puchatkiem i jego przyjaciółmi w rolach głównych. Od pierwszych stron czuć ten niepowtarzalny kubusiowy klimat – pełen ciepła, spokoju, humoru, życzliwości i prostych radości, które od lat zachwycają kolejne pokolenia czytelników. Tym razem wszystkie historie łączy jeden temat – przyroda i świat, który nas otacza. Razem z Kubusiem Puchatkiem dzieci zachwycają się zmieniającymi się porami roku, drzewami, liśćmi, gwiazdami na niebie, biedronkami czy pracowitymi pszczołami. To książka, która pokazuje, że niezwykłość bardzo często kryje się w rzeczach, które mijamy każdego dnia. Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? Co ważne,…
-
„Naturobocik” – recenzja serii Tomasza Samojlika. Książki dla dzieci o ekologii, które nie moralizują
Mam jedną zasadę, której trzymam się od lat. Kiedy w książce dla dzieci autor za wszelką cenę chce czegoś nauczyć, wychować albo przemycić morał większy od samej historii, to zwykle taka książka nie trafia na moją półkę z polecajkami. Bo wierzę, że najpierw musi być dobra opowieść. Taka, która porwie dziecko. A jeśli przy okazji zostawi po sobie coś więcej – to właśnie wtedy dzieje się magia. I właśnie dlatego seria „Naturobocik” Tomasza Samojlika tak bardzo mi się spodobała. To jedna z tych serii, które pokazują, że można mówić o ekologii mądrze, ciekawie i bez moralizowania. Dostajemy tu wszystko, czego oczekuję od dobrej książki dla dzieci – wartką akcję, humor, sympatycznych bohaterów,…
-
„Mors w ogrodzie” – recenzja książki dla dzieci
Takie książki dla dzieci uwielbiam. I właśnie takie chyba najchętniej polecam. Takie, które bawią się wyobraźnią, mają w sobie humor, zaskakują i zostawiają czytelnika z pytaniem, o którym chce się jeszcze długo rozmawiać. Bo pod warstwą zabawnej historii kryje się coś znacznie ważniejszego. W książce „Mors w ogrodzie” pewnego pięknego, letniego dnia wydarza się rzecz zupełnie nieprawdopodobna. Tata podlewa trawnik, mama odpoczywa z książką na leżaku i nagle… z nieba spada mors. Wielki mors. Na szczęście ląduje na spadochronie, więc robi to całkiem miękko. Niestety – prosto na mamę, która później bierze kąpiel dwadzieścia razy dziennie i uprzedza się do zaskakującego gościa. Najbardziej urzeka mnie jednak reakcja rodziny. Nikt nie wpada w…
-
„Fach, że ach! Od smykałki do profesji…” – książka, którą warto zabrać ze sobą na wakacje.
Dobrą książkę, oczywiście. I wcale nie musi to być opowieść z wartką akcją, pełna przygód i tajemnic. Czasem wystarczą angażujące ilustracje, mnóstwo detali do odkrycia, garść ciekawostek, dobry humor i temat, który rozpala dziecięcą ciekawość. Taką książką jest bez wątpienia „Fach, że ach! Wielka ilustrowana księga zawodów, fachów i profesji”. Ta książka została naprawdę sprytnie zaplanowana. Każdy temat tworzą dwie rozkładówki. Na pierwszej oglądamy miejsce pracy – hotel, szkołę, galerię handlową, lotnisko czy muzeum. Druga zmienia perspektywę i pokazuje ludzi, którzy sprawiają, że to miejsce działa – recepcjonistkę, bibliotekarkę, kasjera, mechanika, konserwatorkę czy pilota. Dzięki temu dzieci nie tylko z przyjemnością wyszukują kolejne szczegóły, ale też poznają kilkadziesiąt zawodów i dowiadują…
-
„Młodzi detektywi w akcji. Zagadki (prawie) kryminalne” – recenzja aktywizującej książki o tajnikach pracy policjanta.
„Młodzi detektywi w akcji” to jedna z tych książek, które działają na dzieci jak magnes. Również na te, które twierdzą, że za czytaniem nie przepadają. Dlaczego? Bo to książka, która łączy w sobie fabułę, zagadkę angażującą czytelników i dużo wiedzy oraz ciekawostek z zakresu pracy policjanta. Nie ma tu ścian tekstu, przydługich opisów czy powolnie rozwijającej się akcji. Od początku jest tajemniczo, intrygująco, a także zabawnie. Autorką jest mł. insp. Małgorzata Sokołowska – policjantka, która doskonale wie, jak wygląda codzienność w tym zawodzie. Tę wiedzę przekazuje jednak w najlepszy możliwy sposób. Nie wykłada. Nie poucza. Opowiada historię, od której trudno się oderwać. Książka dla wszystkich małych detektywów Najlepsze książki edukacyjne?…
-
„101 potworków i wszystko, co musisz o nich wiedzieć” – zabawna książka, która oswaja dziecięce lęki.
Serię „101…” bardzo lubię za to, że pokazuje dzieciom całe światy, które do tej pory istniały tylko w ich wyobraźni. Mogliśmy już zajrzeć do świata syrenek, jednorożców, elfów i dinozaurów, a teraz do tej fantastycznej kolekcji dołączyła nowość – „101 potworków i wszystko, co musisz o nich wiedzieć”. I muszę przyznać, że ten tom jest moim numerem jeden. Każda książka z tej serii jest zbudowana podobnie. To taka zabawna encyklopedia dla dzieci, w której poznajemy codzienne życie bohaterów. Dowiadujemy się, gdzie mieszkają, co jedzą, jak wyglądają ich domy, szkoły i szpitale, jak zawierają przyjaźnie, wychowują dzieci i spędzają wolny czas. To wszystko zostało podane z ogromnym poczuciem humoru i w…
-
„Saga z ulicy Słonecznikowej” – właśnie takie opowiadania chcą czytać dzieci.
„Saga z ulicy Słonecznikowej” to dokładnie takie książki, jakich – moim zdaniem – brakuje dzieciakom w Polsce. I choć powoli zaczynają pojawiać się tytuły, które nie tłumaczą dzieciom świata wprost, tylko dają im przestrzeń do własnych obserwacji i wyciągania wniosków, nadal uważam, że jest ich zdecydowanie za mało. Nie chcę jednak, żeby zabrzmiało to jak narzekanie na książki o bardziej „poradnikowym” charakterze albo takie, które wprost objaśniają różne sytuacje. One również są potrzebne. Wciąż brakuje nam jednak opowieści, które w autentyczny i przemyślany sposób pokazują dziecięcą perspektywę. Które mówią o emocjach, ale nie wskazują na nie palcem. Wspierają dzieci w nowych doświadczeniach, ale nie podają gotowych rozwiązań. Pozwalają przeżyć coś…
