Kapibara Barbara i niezła szopka – święta oczami kapibary
Kapibara Barbara to dla mnie uosobienie dobra, prostoty, uważności, zadowolenia z życia, ale też ciekawości świata. Bardzo się cieszę, że ta seria się rozwija i Eliza Piotrowska pisze kolejne tomy. Mamy już czwartą część przygód kapibary, jej przyjaciół i rodziny. I tym razem jest to opowieść świąteczna, choć właściwie dużo bardziej uniwersalna. Taka na cały rok.

Kapibara Barbara w Polsce, czyli niezła szopka!
W książce „Kapibara Barbara i niezła szopka” bohaterowie wybierają się do Polski. Nie tylko na święta, bo ciocia Flora bierze ślub z wujkiem Valdemarem. A ponieważ wszystko dzieje się zimą, jest to też okazja do poznania innej kultury, odkrywania polskich zwyczajów i przyjrzenia się temu, o co właściwie chodzi w świętach.
Oczywiście jest też zabawnie. Sporo humoru wynika z tego, że Barbara poznaje rzeczy, które dla nas są zupełnie oczywiste. Śnieg, zamarznięte jezioro, łyżwy, szaliki, rękawiczki… Dla kapibary z ciepłej Brazylii to przecież same osobliwości.
Uważam, że to wartościowe i ożywcze, aby spojrzeć na naszą codzienność oczami kogoś, kto widzi ją po raz pierwszy. Zachwyt nad tym, co nieznane, i naturalna ciekawość, której czasem nam brakuje.




O co właściwie chodzi w świętach?
Oprócz komedii pomyłek, zabawnych sytuacji i zwrotów akcji jest tu mnóstwo ciepłych obserwacji dotyczących świata. Choćby ta, że jeśli czegoś nie widzimy, to przecież nie znaczy, że to nie istnieje.
Lubię też scenę przygotowywania szopki bożonarodzeniowej. Ciocia tłumaczy, że muszą się w niej znaleźć owieczki, wół, osiołek i mały Jezusek. Barbara pyta, kim właściwie jest ten Jezusek. Dowiaduje się, że żył dawno temu i uczył ludzi, że nie warto się kłócić, a najważniejsza jest miłość.
„To on myślał tak jak my, kapibary” – cieszy się Barbara.
To jest przecież esencja świąt. Po prostu dobro, życzliwość, miłość i pokój. Wszystko opowiedziane naturalnie, z humorem.




Świętowanie to przede wszystkim bycie razem
„Kapibara Barbara i niezła szopka” to także opowieść o rodzinie, wspólnocie i radości ze wspólnego świętowania.
Piękny jest moment, kiedy wesele cioci Flory i wujka Valdemara dobiega końca dopiero o świcie. Wszyscy czują, że są kochani i sami kochają, a potem, kompletnie wyczerpani, zasypiają na miękkim sianku.
I myślę, że właśnie o tym jest ta książka. O miłości, bliskości, byciu razem. O celebrowaniu chwil i cieszeniu się tym, co mamy.
To nieoczywista propozycja świąteczna, trochę zimowa, bardzo zabawna, ale przede wszystkim mówiąca o tym, co ważne przez cały rok. Nie tylko od święta.
Jeśli jeszcze nie znasz tej serii, to naprawdę warto poznać wszystkie cztery tomy. Bo kapibara Barbara ma w sobie coś takiego, że przy niej człowiek sam zaczyna trochę inaczej patrzeć na świat. Z większą ciekawością, spokojem i życzliwością.



Wszystkie tomy serii:
- „Kapibara Barbara”
- „Kapibara Barbara i karnawał”
- „Kapibara Barbara i małpie figle”
- „Kapibara Barbara i niezła szopka”
„Kapibara Barbara i niezła szopka”, Eliza Piotrowska
Wydawnictwo Agora dla dzieci, 2026
Wiek: 5+


