Wiek
-
„Horror! Czyli skąd się biorą dzieci” G. Kasdepke
Jeśli zdarzyło Ci się stać w kolejce do kasy i usłyszeć od swojego dziecka pytanie – mamo, a skąd się biorą dzieci? – to na pewno wiesz, że w tym momencie powietrze zastyga w bezruchu, milkną wszelkie sprzeczki przy ladzie, a pani z działu mięsnego wyłącza krajalnice. Wszystko po to, aby każdy mógł dokładnie usłyszeć Twoją odpowiedź 😉 Wtedy możesz powiedzieć – „Przeczytam ci w domu świetną książkę na ten temat i będziemy mogli porozmawiać”. A tą książką będzie „Horror! Czyli skąd się biorą dzieci” Grzegorza Kasdepke 🙂 Pani Miłka, przedszkolanka, zjadła dziecko! Informacja z pierwszej ręki, bo od Rozalki, Grzesia i Rafałka, którym wcześniej o wszystkim powiedział Bodzio, a…
-
„Mój cień jest różowy” Scott Stuart
„Mamo, a chłopcy mogą kolorować kolorowanki z księżniczkami?” – zapytała niedawno Basia. „Oczywiście, że mogą. Czemu mieliby tego nie robić, jeśli chcą?”. „Bo to chyba dziewczyńskie kolorowanki, oni mają samochody” – wyjaśniła mi córka. Przypomniałam jej, że ona również często koloruje samochody, dinozaury i smoki i nikt jej nie mówi, że to zabawy dla chłopaków. Robię, co mogę, aby Basia wyrosła na empatycznego człowieka, który w nosie będzie miał podziały, będzie sobą i pozwoli być sobą również innym. W rozmowie na temat tolerancji i poszanowania każdego człowieka, pomocna okazała się książka Scotta Stuarta „Mój cień jest różowy”. To wyjątkowa pozycja wśród książek dla dzieci, dlatego chcę Ci ją dzisiaj przybliżyć.…
-
„Najmocniej na świecie!” T. Cooke, H. Oxenbury
Niedawno zmieniliśmy Basi fotelik samochodowy. „Basiu, mamy dla ciebie super niespodziankę. Zobacz, nowy fotelik, w twoim ulubionym niebieskim kolorze!”. Na co Basia powiedziała – „To ma być niespodzianka?! Niespodzianka to albo jakaś zabawka, albo coś słodkiego, albo, że ktoś przyjdzie do nas w odwiedziny”. Wychodzi więc na to, że powinniśmy częściej zapraszać gości 😉 O gościach, o niespodziance, prostych momentach i czystej radości z bycia razem jest właśnie książka „Najmocniej na świecie!” 🙂 „Najmocniej na świecie!” to prosta, krótka historia jednego dnia z życia maluszka. Dnia wyjątkowego, bo to urodziny taty, dla którego cała rodzina przygotowuje niespodziankę. Chłopiec wraz z mamą czekają na kolejnych gości. Przychodzą zatem wesoła ciocia, wujek,…
-
„W sercu lasu. Wędrówka po lasach świata” C. Dorion
Muszę przyznać, że dopiero od roku regularnie odwiedzamy lasy. Żeby być precyzyjną, to dokładnie od wybuchu pandemii 😉 Wiosną i latem regularnie jeździliśmy po lesie rowerami, jesienią i zimą wybieraliśmy się na spacery. Pokochałam las za ciszę, zapach i za to, że łatwo być tam uważnym. Dzisiaj zapraszam Cię do poznania sekretów wielu lasów naszej planety. Najlepiej nadaje się do tego książka „W sercu lasu. Wędrówka po lasach świata” 🙂 Christiane Dorion rozpoczyna swoją opowieść od szczegółu, a więc od pojedynczego drzewa, które jest „osobnym małym światem tętniącym życiem”. Płynnie przechodzi od drzewa do lasu, a tam już dzieje się magia 🙂 Las to nie tylko drzewa, to również jego…
-
„Ciszka. Opowieść o uważności” Magdalena Subocz
Czy wiesz, że w skandynawskich przedszkolach normą jest ćwiczenie uważności u dzieci? W Polsce w niektórych szkołach i przedszkolach również odbywają się takie warsztaty, jednak są to głównie prywatne placówki. To ważne, aby każde dziecko miało możliwość ćwiczenia uważności. Dzięki temu dzieci odczuwają mniejszy poziom stresu, potrafią szybciej się skupić i wyciszyć, lepiej rozumieją samych siebie, swoje emocje i umysł. Dlatego właśnie jestem ogromną fanką wszelkich treści dotyczących mindfulness. Gdy tylko dowiedziałam się, że książka Magdaleny Subocz „Ciszka. Opowieść o uważności” dotyczy akurat tego tematu, wiedziałam, że muszę ją mieć! „Ciszka. Opowieść o uważności” jest niespiesznie opowiedzianą historią belgijskiej rodziny Papillon, którą tworzą mama Emilie, tata Francois, syn Bruno, córka…
-
„Tornado Jumi” K. Piróg, M. Herrera
Zacznę od momentu, w którym skończyłyśmy z Basią czytać „Tornado Jumi” i odkładamy książkę na nocną szafkę. Patrzymy na siebie porozumiewawczo. „Myślisz o tym samym, co ja?” – pytam. „Ale, że co?” – Basia próbuje ukryć ledwo dostrzegalny uśmieszek. „Czy Jumi nie przypomina ci kogoś?”. Uśmiechu nie da się już ukryć i Basia tylko kiwa głową. Śmiało mogę napisać, że tytuł tej książki mógłby brzmieć „Tornado Basi” 😉 Podobnie do Jumi, Basia również codziennie próbuje opanować swoje emocjonalne tornado. Jumi codziennie zmaga się z emocjami, zalewającymi jej serce i umysł. Gniew, złość i wściekłość, opanowujące dziewczynkę są silne jak tornado. Za każdym razem, gdy Jumi wpada w furię, jej długie,…
-
„Postaw się na moim miejscu” S. Isern, M. Rigaudie
Pamiętanie o empatii jest szalenie trudne, zwłaszcza gdy oglądasz bajkę, a właśnie skończył Ci się ulubiony soczek malinowy i mama ma natychmiast dostarczyć dolewkę. Mama w tym czasie jest ogarnięta twórczą weną i bólem głowy. Próbuje napisać ostatnie zdania na bloga i dolewkę dostarczy, ale za 5 minut. W Twojej głowie mogą pojawić się rożne myśli, np. „Chcę soczek, teeeeraaaz!”, „Okej, poczekam tę chwilę”, „Mama jest teraz skupiona, więc nie będę jej rozpraszać i sama pójdę po soczek”. Basia zazwyczaj wybiera pierwszą opcję 😉 Dlatego książki, takie jak „Postaw się na moim miejscu” są dla naszej rodziny bardzo cenne 😉 „Postaw się na moim miejscu” to bajka o Pasikoniku, który…
-
„Książka o bąkach. Leksykon pierdów”
Uwaga, wpis dotyczy zjawiska budzącego u niektórych zgorszenie i obrzydzenie. Czytasz na własną odpowiedzialność. 🙂 Etap fascynacji bąkami i kupami Basia ma już chyba za sobą. Uświadomiła mi to ostatnia sytuacja. „Książka o bąkach” przyjechała do mnie, gdy Basia była w przedszkolu. Podekscytowana i pełna entuzjazmu czekałam, aż wróci do domu. Wydawało mi się, że to będzie dla niej ekscytujący temat, wszak o bąkach w naszym domu mówi się i słyszy regularnie 😉 „Basiu, zobacz jaka super książka! O bąkach!!!”. Na co Basia powiedziała – „Fujka! Mamo, co ty, nie ma już innych tematów, tylko bąki?”. Trochę byłam rozczarowana jej podejściem 😉 Po krótkiej chwili siedziałyśmy jednak na kanapie i…
-
„Leopantera. Historia pewnej miłości”
Rozmowy z moją córką na temat miłości bywają skomplikowane. Kilka przykładowych wypowiedzi Basi najlepiej zobrazuje tę złożoność: „Kocham cię mamo, aż do księżyca”, „Kocham tylko tatę, bo on jest miły, a ty nie”, „Stasiek będzie moim mężem, ale najpierw musimy się zakochać”, „Kocham Polę, napisała dzisiaj do mnie list”, „Nie kocham Poli, bo nie chciała się bawić w opiekunkę pantery”. Trochę jak w wenezuelskiej telenoweli ? Basia często mówi o miłości, jest to dla niej naturalne, zupełnie jak naturalne jest mieć brudne ubranie od rana do wieczora 😉 Być może dlatego książka „Leopantera. Historia pewnej miłości” równie naturalnie pojawiła się w naszej biblioteczce. A może dlatego, że Basia chce być…
-
„Jedyna taka Ester” A. Bergman, E. Adbage
Basia jest obecnie na etapie intensywnego zawierania przyjaźni i spektakularnego ich zrywania, zazwyczaj na jeden dzień lub nawet kilka godzin 😉 To fascynujący proces, który uwielbiam obserwować z prostego względu, jest naturalny, swobodny i autentyczny. Nie zawsze łatwy i bezbolesny, ale zawsze szczery. Basia lgnie do książek o przyjaźni, o relacjach z innymi dziećmi i o świecie, do którego dorośli nie mają wstępu. Jedną z nich jest „Jedyna taka Ester”, książka, która Basię zasmuciła, zaskoczyła, zdziwiła, a zarazem rozbawiła. Do klasy Signe dołącza nowa dziewczynka o imieniu Ester. Ester jest wyjątkowa, na szyi nosi klucz do domu i ma własną komórkę, a na niej gry. Dziewczynki szybko się zaprzyjaźniają i…
